برامس از آهنگسازانی است که در دوره ی هنری رومانتیک ،کلاسیک می نوشته!

بسیار محافظه کار بوده و این ،در سازبندی(ارکستراسیون) ،فرم قطعاتش و... کاملا" مشخص است.

با این همه ،بسیار خلاق است!!

در زیر به بررسی موومان اول سمفونی چهارم او می پردازم:

برای دانلود پارتیتور سمفونی چهارم برامس اینجا کلیک کنید!

این موومان با یک موتیف شروع می شود ،که در میزان ٢(بدون در نظر گرفتن آفتاکت)سکانس همان موتیف است ،و به همین روال این موتیف استفاده می شود تا میزان ٩ که جمله ی ٨ میزانی را به پایان می رساند.(به بادیهای چوبی از آغاز تا میزان ٩ توجه کنید که دقیقا" موتیف اصلی را با تغییر اجرا می کنند)

از میزان ٩ به اندازه ۴ میزان با موتیف جدیدی روبرو می شویم و در میزان ١٣تا میزان ١٩ شکل کوچک وبسط داده شده ی موتیف اصلی را مشاهده میکنیم. از میزان ١٩ تا ۵١ استفاده از موتیف های نشان داده شده از قبل را می بینیم.

در میزان ۵٣ آهنگساز موتیفی را بطول ٣میزان نشان میدهد که رابط خوانده میشود که بسیار آهنگساز از آن استفاده میکند!

از میزان ٨٠ ما بازگشت موتیف اصلی را بصورت .pizz در زهی ها و متفاوت با نخست ،در چوبی ها میبینیم.

در میزان ٩١ اسفاده از قسمتی از رابط را نیز می بینیم.

از میزان ٩۵ تا ١٠۶ تم های نشانداده شده تماما" از رابط می باشد.(در میزان ١٠٧تا ١٣۶به بادی ها و پاساژ زهی ها توجه کنید که بر گرفته شده از رابط است)

میزان ١٣۶ بازگشت موتیف اول ،با تفاوت در ارکستراسیون(به بادی ها و زهی ها توجه کنید که طرز قرار گرفتن آنها کاملا"برعکس حالت نشان داده شده در شروع موومان است)

میزان ١۴۴ رپریز(بازگشت تم اول به همان شکل اول)تا میزان ١۶٩.که اینبار از موتیف اصلی(در سازهای زهی و هورن c)با تغییر و قسمتی از رابط(در چوبیها) نیز به چشم میخورد.به همین روال تا میزان ١٨۴.که قسمت دیگری از موتیف رابط توسط زهیها اجرا میشود.(استفاده از موتیف اول و رابط تا میزان ٢۴۵).

در میزان ٢۴۶ دقیقا" به بزرگ شده ی موتیف اصلی بر میخوریم!(در چوبیها)تا میزان ٢٧٨ که دوباره موتیف اول به همان شکل نخست دیده میشود.با همان آکومپانیمان در viola و cello.

در میزان ٢۵٢ به رابط  برمیخوریم که البته اینبار در فاصله ی چهارم با دفعه ی پیش اجرا میشود.

تا بعد!!

سلام بر همه ایرانیان جهان!

هر چند که امسال سال خوبی را نه در هنر ونه در سیاست داشته ایم اما عید نوروز را با چهره ای خندان به تمام ایرانیان تبریک می گویم!

امیدوارم که سال ١٣٨٩ سالی باشد که مشکاتیان ها وپایورها و... از دستمان نرود ومسائلی که امسال شاهدش بودیم با سرانجامی خوش به پایان رسد!؟!

نوروزتان پیروز! 

نظر شما راجع به سمفونی صلح و دوستی چیست؟

برای خواندن نظرات برخی از نظرات صاحب نظران به ادامه مطلب بروید.

سازی است متشکل از یک لوله استوانه ای از جنس نی ،که سراسر طول آن از هفت بند وشش گره تشکیل شده است(به این دلیل این ساز را "نی هفت بند" نیز می گویند). نی به قطر های متفاوت (از    ۵/١ تا ٣ سانتی متر) و طول های مختلف (حدود ٣٠ تا ٧٠ سانتی متر) ساخته شده ، در تمام آنها ، روی لوله ، کمی در قسمت پایین ۵ سوراخ در طرف جلو و یک سوراخ در قسمت عقب قرار گرفته ، و در یک یا دو انتهایی نی روکشی برنجی با طولی کوتاه لوله ی نئی را پوشانده است ، و لبه لوله در قسمت دهانی آنقدر تیز است که می تواند لای دندان ها قرار گیرد.

آقا علی اکبر فراهانی ، بزرگترین و معروفترین نوازنده ی تار و سه تار دوره ی قاجاریه و استاد تار فرزند شاه ولی بود. او با خانواده اش در زمان میرزا تقی خان امیرکبیر از فراهان اراک به تهران آمد. ردیف موسیقی امروز ایران روایت این استاد بزرگ است و این ردیف به واسطه ی او به برادرش آقا غلامحسین و از او به فرزندان آقا علی اکبر ، میرزا عبدالله و میرزا حسینقلی آموخته شد و شاگردان این دو ، حافظ و انتقال دهنده ی ردیف موسیقی ایران شدند.

 از ساز آقا علی اکبر صفحه ای ضبط نشده ولی شیوه ی تار نوازی او انتقال یافته و در گذر زمان با تغییراتی چند نسل به نسل آموخته شده است. میرزا عبدالله ، ردیف موسیقی را نظم و استواری داد و به شاگردان خود آموخت و ساز سه تار را دوباره رواج داد. شهرت میرزا عبدالله به خاطر مهارت او در نواختن سه تار و شهرت برادر او میرزا حسینقلی به خاطر چیره دستی او در تارنوازی است. از میرزا حسینقلی نیز ردیفی باقی باقی مانده که به روایت فرزندش علی اکبر شهنازی ضبط شده است. آقا علی اکبر در دانش موسیقی و نوازندگی (نظری و عملی) یگانه ی عصر خود بود و با انتقال این هنر به فرزندانش موجب شد تا نام این خاندان با حفظ و بقای ردیف موسیقی ایرانی پیوند وثیق بیابد. می گویند ، وقتی "کنت دوبینوی فرانسوی" توانست او را ملاقات کند و پس از مشقت فراوان ، صدای سازش را بشنود ، در یادداشت های خود ، او را در زمرهی بزرگان موسیقی جهان به حساب آورد.

 آقا علی اکبر چنانچه منقول است ، نه فقط در موسیقی بلکه در تهذیب نفس و خلوص ایمان نیز سرآمد بود. به طوری که هیچ گاه سازش را نمی گرفت مگر اینکه قبلا وضو گرفته باشد. آقا علی اکبر ، عمری دراز نیافت و حدود چهل سالگی از این جهان رخت بربست. راز مرگ او شنیدنی است و به افسانه ها پیوسته است: روزی او از کم لطفی و بی مهری و بی بهره بودن بعضی از مردم و همسایگانش نسبت به هنر موسیقی پس از سال ها تحمل و بردباری به ستوه آمد و به همین سبب ، شب هنگام تار خویش را که قلندر نام داشت ، برداشته و به بام خانه می رود و می نوازد و سر سجاده ی نماز پس از راز و نیاز خوایش می برد. نقل است که بامداد آن شب آقا علی اکبر همانجا جان به جان آفرین تسلیم کرد و گویی که به آوای نغز آسمانی گوش سپرده بود.

رنگ: قطعه ای آهنگین و دارای ضرب معتدل (نه آرام و نه خیلی سنگین) و حالت شاد و با نشاط است که معمولا در آخر اجرای کامل دستگاه و آواز ، برای خاتمه ی برنامه نواخته می شود. در اجرای رنگ از گوشه های مهم همان دستگاه یا آواز خوانده شده استفاده می شود. بعضی ، رنگها را با چهارمضراب اشتباه می گیرند. این امر به دلیل تشابه ظاهری این دو اتفاق می افتد. در حالی که رنگ ، پایه ملودیک معینی ندارد ولی چهار مضراب حتما باید دارای آن پایه باشد. اجرای رنگهای ردیف در قدیم فنون ویژه ای داشته که امروز هم تا اندازه ای از آنها باقی است. استادان موسیقی ایران نیز دارای آثار متعددی در فرم رنگ هستند.

بشنوید قسمتی از رنگ محمدرضا لطفی از آلبوم به یاد عارف:

http://www.4shared.com/file/188148537/6b7eb880/Reng.html

ضربی خوانی: اجرای قطعات موزون با استفاده از اشعار شاعران در وزن های مختلف را ضربی نوازی و ضربی خوانی می گویند. اجرای درست ضربی ها به درک وزن ، شناخت شهر ، مهارت در اجرا ، شناخت پایه های مشترک ضربی خوانان ماهر قدیم و امروز می توان از حاج خان ضرب بگیر ، آقا جان اول و دوم ، رضا روانبخش ، عبدالله دوامی ، حسین تهرانی ، مهدی غیاثی ، حسین همدانیان و ناصر فرهنگفر را نام برد.

بشنوید قسمتی از ضربی با سنتور مرحوم مشکاتیان از آلبوم آستان جانان:

http://www.4shared.com/file/188150417/a05eb16a/zarbi.html

این ساز متشکل از یک لوله مخروطی شکل ،که در انتهای بالایی آن قمیش قرار می گیرد. سرنا از دسته ساز های بادی دوزبانه است و به این ترتیب قمیش آن از دو تیغه ی متکی به هم تشکیل شده و انتهای آن دو در حلقه ای مسطح محصور شده است. در روی لوله ، تعداد ۶ تا ٧ سوراخ تعبیه شده و نوازنده با گذاشتن و برداشتن انگشتان هر دو دست ، اصوات حاصله را زیر و بم می کند.

پیش در آمد: قطعه ای ضربی و آهنگین است که قبل از شروع دستگاه یا آواز نواخته می شود و شنونده را برای شنیدن دستگاه یا آواز آماده می کند. در ساختن پیش درآمد از گوشه های بزرگ و اصلی آن آواز یا دستگاه استفاده می شود و پیش درآمد ،مرور کوتاهی است بر آنچه که قرار است بعد از آن به طور مفصل شنیده شود. مبتکر پیش درآمد ،استاد بزرگ موسیقی ایران ،غلامحسین درویش معروف به درویش خان که او را یاپیرجان هم صدا می کردند ،(١٣٠۵-١٢۵١) است.

پیش درآمدی با نوازندگی محمد رضا لطفی:

http://www.4shared.com/file/177490284/564d39dc/Pish_Daramad.html

چهار مضراب: قطعه ای آهنگین ومعمولا دارای ضرب و وزن تند و سریع است که منحصر به نواختن با ساز است. این قطعه دارای پایه ی نغمگی ثابت است که در طول قطعه مرتب شنیده می شود و در فواصل آن ،گردش نغمات از گوشه ای به گوشه ی دیگر انجام می گیرد. چهار مضراب در فاصله ی بین نوبت های مفصل اجرای آوازها نواخته می شود تا فضای کار را تازه کند و شنوندگان را برای شنیدن بخش های بعدی آماده کند. سازهای ضربی مثل سنتور ،تار و سه تار برای اجرای چهار مضراب مناسب تر هستند. در قدیم چهار مضراب ها بسیار کوتاه بود ولی اکنون تبدیل به قطعات مستقلی شده است. تحول چهار مضراب نتیجه ی تلاش های استاد بزرگ موسیقی ایران ،ابوالحسن صبا (١٣٣۶-١٢٨١) است.

چهار مضرابی ساخته پرویز مشکاتیان:

http://www.4shared.com/file/177491108/2dd826c3/4Mezrab.html

ادامه دارد...